Modlitwa

Modlitwa

Misjonarka winna być człowiekiem modlitwy. Życie jej powinno być modlitwą, a modlitwa życiem. Jedynie dzięki modlitwie jesteśmy zdolne całkowicie odpowiedzieć na swą konsekrację. Modlitwa powinna ożywiać nas w każdej chwili. Prawdziwa modlitwa jest bardzo osobista, to znaczy, że ogarnia całego mnie: myśli, uczucia, wyobraźnię. Nie powinno się z modlitwy wyłączać radości, cierpienia ani trosk.

Indywidualne i wspólnotowe trwanie na modlitwie jest istotnym warunkiem naszego zakotwiczenia w Bogu, naszej świętości i dynamizmu apostolskiego. Świętość osoby konsekrowanej jest zażyłością z Bogiem przez pójście za Chrystusem ubogim, czystym i pokornym. Jest także bezgranicznym umiłowaniem ludzi i oddaniem się ich prawdziwemu dobru. Jest ponadto miłością Kościoła, który jest święty i na którego drodze my mamy osiągnąć swoją świętość. Pismo święte a zwłaszcza Ewangelia jest dla każdej z nas drogą do coraz pełniejszego poznawania i miłowania Jezusa Chrystusa. Jest również normą życia i codziennym pokarmem ożywiającym modlitwę. Z tej racji powinnyśmy czytać oraz rozważać Słowo Boże, by zyskać umiejętność ewangelicznego widzenia świata i kształtować umysł i serce na wzór Chrystusa.

Życie, które jest zakorzenione w modlitwie, jest życiem bardzo prostym i właśnie na tej prostocie polega jego właściwe bogactwo. Wolne od rzeczy nieistotnych, jest ono zwyczajną radosną odpowiedzią na prośbę Jezusa: „Wytrwajcie w miłości mojej”. Życie zakorzenione w modlitwie jest życiem w obecności Ojca, który jest Miłością. Jego miłość jest oparciem dla naszego życia. Życie to jest życiem w pełnym otwarciu samego siebie na słowo Boże. Pozwalamy, by słowo Boże rozbrzmiewało w naszych sercach i by w ten sposób wzrastało w nas i przez nas królestwo Boże. Życie zakorzenione w modlitwie oznacza, że zostaliśmy włączeni w rozmowę Ojca z Synem i Syna z Ojcem w Duchu Świętym. Ono jednoczy nas z Trójcą Świętą.Podejmując życie całkowitego oddania się umiłowanemu nade wszystko Bogu, jesteśmy w naszym Zgromadzeniu wezwane do poznawania i jednoczenia się z Chrystusem Królem.. Dokonuje się to na modlitewnej drodze, na której Duch Święty jest naszym szczególnym przewodnikiem. Modlitwa jest niezbędna, aby osiągnąć kontemplacyjne widzenie rzeczy, dzięki któremu poprzez wiarę Bóg staje się dostrzegalny we wszystkich, nawet najzwyczajniejszych wydarzeniach życia.