Wywiad z Matką Edytą Rychel

Posted on Jan 10, 2012

Wywiad z Matką Edytą Rychel

Wywiad z Matką Edytą Rychel dla “KATOLIK w Archidiecezji Chicago”

„Idźcie i miłością swoją rozpalajcie świat” (O. Ignacy Posadzy, Założyciel Zgromadzenia)

W październiku obchodzony jest doroczny Światowy Dzień Misyjny. W br. w listopadzie przypadła rocznica utworzenia Zgromadzenia Sióstr Misjonarek Chrystusa Króla dla Polonii Zagranicznej. Proszę przypomnieć genezę powstania tego Zgromadzenia.

Zgromadzenie Sióstr Misjonarek Chrystusa Króla dla Polonii Zagranicznej zostało założone przez O. Ignacego Posadzego, współzałożyciela Towarzystwa Chrystusowego w 1959 roku w Morasku (obecnie dzielnica Poznania). Zrodziło się z inspiracji Kardynała Augusta Hlonda, założyciela Towarzystwa Chrystusowego. Mówił on: „Siostry mogą odegrać piękną rolę jako pomoc w pracy duszpasterskiej wśród Polonii”.

Inspiracje Kardynała Hlonda zachował w sercu ks. Ignacy Posadzy i uważał za obowiązek, by je zrealizować. Pod koniec roku 1958 przyjął do Rokitna pierwsze kandydatki. Kościół zatwierdził Zgromadzenie Sióstr Misjonarek Chrystusa Króla dla Polonii Zagranicznej dnia 21 listopada 1959 roku.

Dnia 24 listopada 1996 roku, w uroczystość Chrystusa Króla, Kongregacja Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego wydała DEKRET, ogłaszający Zgromadzenie Instytutem na prawie papieskim.

Na czym polega wyjątkowość pracy misyjnej Zgromadzenia, którego Siostra jest przełożoną?

Zgromadzenie nasze uczestniczy w zbawczej misji Kościoła poprzez duchową troskę o wiarę i zbawienie Polskich Emigrantów oraz pracę apostolską wśród nich. „Wszystko dla Boga i Polonii Zagranicznej” – to hasło, charyzmat i wielkie zadanie Sióstr Misjonarek Chrystusa Króla dla Polonii Zagranicznej. Misja Zgromadzenia zrodziła się z duchowych i kulturalnych potrzeb polskich emigrantów, które dostrzegał nasz Założyciel, Sługa Boży O. Ignacy Posadzy. Posłannictwo to obejmuje wszelką działalność religijną, apostolską, opiekę społeczną i kulturalną. Siostry dzielą życie i koleje losu polskich emigrantów troszcząc się o to, by zachowali wiarę ojców oraz tożsamość, wypływającą z duchowego dziedzictwa narodu przy jednoczesnym włączeniu się w nowe środowisko. Pracując za granicą Siostry są blisko Polaków, którzy z dala od Ojczyzny często cierpią samotność i tęsknią za tym, co drogie polskiemu sercu. Słowami: „Idźcie i miłością swoją rozpalajcie świat, spalajcie się dla sprawy Jezusa”, Ojciec Ignacy wysyła szeregi misjonarek na misyjne drogi, gdzie biją polskie serca.

Misje stanowią szczególny element działalności Kościoła, w którym nie istnieją utarte schematy pracy, które mogłyby być stosowane wszędzie i w każdym czasie. Gdzie na świecie znajdują się placówki Zgromadzenia? Na czym polega praca misyjna w Stanach Zjednoczonych i czym różni się ona od pracy np. w Australii?

Naśladując Chrystusa Króla, Siostry Misjonarki starają się być znakiem we współczesnym świecie przez swoją postawę, strój zakonny, codzienną modlitwę i wykonywaną pracę. Apostolska praca Sióstr jest zróżnicowana, w zależności od środowiska polonijnego w danym kraju. Obecnie 100 Sióstr Misjonarek Chrystusa Króla pracuje na placówkach polonijnych w różnych krajach świata. Pełnimy naszą misję posługując w Australii, Brazylii, Stanach Zjednoczonych i Kanadzie, w Wielkiej Brytanii, na Białorusi, w Niemczech, na Węgrzech i we Włoszech. Swoje apostolskie posłannictwo wypełniamy poprzez pracę z dziećmi i młodzieżą, katechizację, naukę języka polskiego, prowadzenie różnych grup duszpasterskich, zespołów dziecięcych i młodzieżowych, ożywianie życia duchowego i liturgicznego w parafiach. W Stanach Zjednoczonych Siostry prowadzą szkoły polskie, a także przedszkole dla dzieci z rodzin polonijnych. Włączamy się w opie-kę nad rodzinami emigrantów, chorymi, starszymi i samotnymi Polakami. Posługujemy też w parafiach, pełnimy funkcję organistek i zakrystianek oraz pracujemy w biurach parafialnych, w kuchni.

Oprócz krzewienia wiary troszczymy się, by Polacy – w zależności od rodzaju emigracji i stopnia integracji – zachowali ojczystą kulturę, a zwłaszcza zwyczaje i język polski. Naszą opieką obejmujemy również ludzi starszych, np. w Australii, współpracując z polskimi biurami opieki społecznej, siostry uczestniczą w programie „Przyjacielskie odwiedziny”. Troską swą obejmują starszych, samotnych Polaków, odwiedzając ich w domach, wnosząc w ich życie dużo radości i skrawek umiłowanej Ojczyzny. Wwiększości Polacy ci za-chowali zasady życia religijnego, wyniesione z domów i ojczyste tradycje.

Pracujemy też na terenie byłego Związku Radzieckiego, na Białorusi, gdzie przebywa tak wielu Polaków. Nie opuszczając swojej Ojczyzny – utracili ją i jednocześnie tak mocno w swoich sercach zachowali. Bardzo potrzeba tam naszej obecności, świadectwa życia, głoszenia Dobrej Nowiny oraz dzielenia ich trosk i codziennego trudu.

Obecnie ważnym wyzwaniem i zadaniem dla Zgromadzenia jest „nowa fala emigracji”, która objęła Europę. Na terenie Europy Siostry pomagają Polakom, którzy przyjeżdżają bez znajomości języka; są tłumaczkami przy załatwianiu formalności związanych z załatwieniem pracy, pobytu, mieszkania. Czasem uczą języka i służą wszelką radą oraz pomocą.

Na terenie Archidiecezji Chicago Siostry Misjonarki Chrystusa Króla służą w wielu parafiach. Ile ich jest tutaj i czym się zajmują? Wiem, że katechizują, pracują w biurach parafialnych, uczą w szkołach… Ale też piszą książki, jak ostatnio s. Genowefa Potaczała, która opracowała wspaniałą monografię parafii Świętej Trójcy.

Pracę misyjną na terenie Stanów Zjednoczonych Siostry Misjonarki rozpoczęły w 1978 roku, w Kalifornii. W Chicago 18 lat temu Siostry założyły placówkę przy Polskiej Misji Trójcy Świętej, po czym kolejno powstawały inne placówki. Obecnie 26 Sióstr posługuje przy Parafiach: św. Jakuba, św. Ferdynanda, św. Jacka, św. Błażeja i św. Konstancji, a także w pobliskim Lombard przy Misji Bożego Miłosierdzia. W Lombard też powstało domowe przedszkole Dobrego Pasterza dla dzieci z rodzin polonijnych prowadzone przez Siostry Misjonarki. Jedna z naszych sióstr pracuje w Biurze Ewangelizacji, prowadzonym przez Archidiecezję. Swą apostolską posługą Siostry Misjonarki obejmują dzieci, młodzież, osoby chore, samotne i starsze. Prowadzą szkoły polskie, katechizują, uczą języka polskiego, opiekują się różnymi grupami duszpasterskimi, zespołami dziecięcymi i młodzieżowymi. Siostry uczestniczą w życiu parafii oraz różnych organizacji polonijnych; pracują w kościołach, biurach parafialnych. Starają się też swoją opieką obejmować rodziny emigrantów, zajmują się chorymi, starszymi i samotnymi Polakami. W ostatnim roku z inicjatywy Wydziału Katechetycznego Siostry podjęły się opracowania Katechizmu dla dzieci przygotowujących się do I Komunii św. Wraz z Katechizmem dla dzieci przygotowały podręcznik metodyczny dla katechetów i pomoce dydaktyczne w formie ponad 60 plakatów. W ostatnim czasie otrzymałyśmy zatwierdzenie tegoż katechizmu tzw. imprimatur od Ks. Biskupa Tomasza Paprockiego. Warto dodać, że katechizm dla dzieci jest przygotowany w dwóch językach, co jest bardzo ważne zwłaszcza dla dzieci tutaj urodzonych. Z ust katechetów i wielu rodziców wiem, że katechizm cieszy się dużym uznaniem, co również jest naszą wielką radością.

Jakie są warunki przyjęcia do Zgromadzenia? Jak przebiega formacja duchowa nowicjuszek? Gdzie mogą zgłaszać się osoby pragnące otrzymać więcej informacji na temat pracy misyjnej Zgromadzenia?

Dom Główny naszego Zgromadzenia znajduje się w Poznaniu – Morasku, tutaj również Misjonarki stawiają pierwsze kroki na drodze swojego powołania. Tu wszystkie siostry rozpoczynają swoje życie zakonne przechodząc przez poszczególne etapy formacji: postulat, nowicjat i juniorat. Tutaj składamy swoje śluby zakonne. Do Zgromadzenia przyjmujemy kandydatki po ukończeniu szkoły średniej, po maturze, w wieku od 19- 30 lat. Od kandydatki wymagane jest życie wiarą, pragnienie poświęcenia się Bogu poprzez życie zakonne, dojrzałość osobowa, zdrowie fizyczne i psychiczne.

Postulat to pierwszy etap formacji, który ma pomóc w pogłębieniu życia chrześcijańskiego, poznaniu życia zakonnego i utwierdzeniu w powołaniu poprzez modlitwę, naukę i pracę. Nowicjat jest czasem głębszego poznania i ukochania Jezusa, a także poznania posłannictwa Zgromadzenia i przygotowania do pracy apostolskiej. Siostry rozpoczynające nowicjat otrzymują swój pierwszy habit i biały welon. Aby lepiej poznać i pokochać osobę Jezusa Chrystusa siostry nowicjuszki w czasie dwuletniego nowicjatu zdobywają wiedzę teologiczną na wykładach i studium, a przede wszystkim szukają odpowiedzi na pytanie: czy ich wybór jest prawdziwy? Poznają też różne obowiązki i prace potrzebne w dalszym życiu zakonnym. Po ukończeniu nowicjatu, siostry składają Pierwsze Śluby Zakonne: czystości, ubóstwa i posłuszeństwa, by sercem oddanym Bogu z radością służyć rodakom rozsianym na wszystkich lądach świata. Następny okres formacji zakonnej, zwany junioratem, trwa 5 lat aż do złożenia ślubów wieczystych. Dziękujemy Bogu za zgłaszające się dziewczęta, za naszą młodzież zakonną, która przygotowuje się do życia konsekrowanego i pracy misyjnej. Informacje na temat Zgromadzenia sa dostępne na stronie internetowej: www.mchr.pl .

W trosce o polskich emigrantów i owocne apostolstwo wśród nich w dniu 1 października 2007 roku w liturgiczne wspomnienie św. Teresy od Dzieciątka Jezus zostało zapoczątkowane nowe dzieło Zgromadzenia – Dom Modlitwy. Siostry przebywające w Domu Modlitwy trwając u stóp Jezusa w Eucharystii wypraszały potrzebne łaski dla naszych braci, Polskich Emigrantów, rozsianych po wszystkich lądach świata. Jak zawsze, tak i teraz modliły się, by Pan dał im odczuć głód Słowa Bożego oraz pragnienie życia w NIM. Swoją ofiarą i nieustanną modlitwą wspierają również siostry i księży, którzy posługują naszym braciom emigrantom. Proszą, aby w poszukiwaniu tych dusz, nie zabrakło im sił i nie ustali w drodze, by Miłosierny Pan dał im siłę znoszenia ciężaru każdego dnia.

Prośby o modlitwy i swoje intencje można przysyłać na adres internetowy:
intencje@mchr.pl
Jezu Chryste, Ty znasz los wszystkich emigrantów, prosimy, by nasi bracia rozproszeni po całym świecie nie oddalali się od Ciebie i od Twego Kościoła. Ocal ich wiarę, posyłając im wielu dobrych kapłanów i wiele sióstr. Wybierz ich sam spośród naszego narodu. Niech odznaczają się głęboką miłością ku Tobie i bliźnim. Niech drogie im będą polskie tradycje i całe duchowe dziedzictwo (…). Matko Jezusa, Królowo Polonii Zagranicznej, wstawiaj się za nami i za braćmi naszymi na emigracji.

W imieniu czytelników KATOLIKA i całej Polonii w Archidiecezji Chicago życzę Siostrze i wszystkim Siostrom Misjonarkom, aby dzięki nieustającej opiece Chrystusa Króla niosły polskim emigrantom „modlitwę i miłość” i potrafiły dzielnie pokonać wszelkie trudności, jakie napotykają w swojej pracy misyjnej „dla Boga i Polonii”.

Wywiad z Matką Edytą Rychel, Przełożoną Zgromadzenia Sióstr Misjonarek Chrystusa Króla dla Polonii przeprowadziła Barbara Hanna Otto – “KATOLIK w Archidiecezji Chicago” Chicago, listopad 2007